"Antykultura jest ideologią władzy pasożytniczych elit nad pragnącym nieograniczonej wolności, ale pozbawionym zdolności do pracy społeczeństwem." - tymi słowami zaczyna się trzecia część w książce "Historia antykultury" Krzysztofa Karonia. Autor mówi o "antykulturze", ponieważ ta ideologia, czerpiąca obficie z neomarksizmu szkoły frankfurckiej i teorii krytycznej, zanegowała wartość kultury w ogóle, marząc zamiast tego o powrocie do mitycznej wspólnoty pierwotnej, w której człowiek zadowala się spełnianiem swoich potrzeb biologicznych, a szczególnie seksualnych. Autor wychodzi od zdefiniowania podstawowych pojęć, w tym szczególnie pojęcia kultury, której głównym motorem jest zdolność ludzi do motywowania się do nieprzyjemnego wysiłku po to, by doświadczyć satysfakcji i uznania innych ludzi. Antykultura dąży do zniszczenia tego mechanizmu. Kluczowe u niego jest także stwierdzenie, że do realizowania wolności potrzebne są dobra materialne, które można zdobyć albo własną pracą, albo na koszt drugiego człowieka. W drugiej części autor próbuje przywrócić zapomniane prawdy z historii kultury, druzgocąc propagandową opowieść o tym, jakoby Kościół był hamulcem postępu. To, co Kościół naprawdę hamuje, ogranicza, to skłonność człowieka do wyzyskiwania drugiego człowieka. Karoń porusza tu tak szeroką gamę tematów jak np. katolicka antropologia, scholastyka, stosunek wiary do nauki, Inkwizycja, sprzeciw wobec niewolnictwa. Przedstawia również historię różnych odmian marksizmu oraz kształtowanie się antropologii jako dyscypliny naukowej. Wreszcie - marsz neomarksistów przez instytucje kultury współczesnego Zachodu. Wyjątkowo pouczająca lektura.
Polecam także stronę autora, na której można zamówić książkę, przeczytać bardzo obszerne fragmenty, jak również obejrzeć filmiki. https://www.historiasztuki.com.pl
Oraz kanał na YouTube Program wiedzy społecznej https://www.youtube.com/@PROGRAMWIEDZYSPOLECZNEJ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz